Czyszczenie przewodów kominowych

Czym jest sadza?

Sadza wydaje się być jedyną i smolistą substancją – tak zawsze ją przedstawiano. Tymczasem rodzajów sadzy jest dość dużo. Może być sadza szklista, smolista, miałka. Usuwa się
ją za pomocą szczotek, wałkami rotacyjnymi oraz łańcuchami obrotowymi. Sadza powstaje podczas spalania paliw i jest produktem ubocznym tego procesu. Ma w sobie węgiel, ale
w formie osadu. Zawiera też tłuszcze i popiół. Samodzielne usuwanie sadzy nie jest zalecane. Od tego są specjaliści mający uprawnienia, czyli kominiarze, aby sadzę usunąć efektywnie, szybko oraz dobrze. Samodzielne usuwanie sadzy może prowadzić do wypadku albo uszkodzenia komina. Aby uniknąć pojawiania się sadzy należy opalać pomieszczenia suchym węglem, polewanie węgla wodą to zły pomysł. Nigdy nie wolno tego robić. Podobnie sprawa ma się z drewnem: powinno ono być suche, sezonowane, używane bez polewania go wodą. Suche drewno ogrzewa dobrze i nie produkuje żadnej sadzy. Zasmolenie oraz zaklejenie sadzą kotła grzewczego prowadzi do spadającej efektywności oraz wydajności tego urządzenia. A to jest niepotrzebne, prowadzi do wydatków, stresów, nerwów oraz chorób. Ograniczajmy produkowanie sadzy, a na pewno skorzysta na tym nasze zdrowie oraz portfel.

A teraz więcej o rodzajach sadzy

Sadza szklista tworzy się podczas opalania pomieszczeń zawilgoconym lub mokrym drewnem. Za mało powietrza, niska temperatura w palenisku i sadza szklista gotowa. Powstaje ona na ścianach komina, zabierając światło i powodując zmniejszenie
się tak zwanego ciągu kominowego. Jedynym właściwym sposobem usuwania takiej sadzy jest rozbicie mechaniczną szczotką obrotową. Jest to szczotka łańcuchowa przyłączona do specjalnego wałka giętkiego, która napędzana wkrętarką posiada potężną moc. Dzięki temu z łatwością usuwa sadzę szklistą. Zasada działania szczotki obrotowej do mechanicznego czyszczenia kominów przedstawiony jest na stronie www.virra.pl. Za pomocą szczotki obrotowej można również czyścić zwykłą sadzę, przewody wentylacyjne i wentylację mechaniczną. 

Sadza miałka powstaje, gdy pali się w palenisku. Wówczas iskry przedostają się z opału
do komina. Gasi się takie iskry sitem kominowym lub mokrym kawałkiem materiału, nazywanym płachtą. Ważne, aby pożar w żaden sposób nie przeniósł się do innych obiektów oraz budynków.

Sadza smolista ma w sobie mnóstwo węglowodorów, które przyczyniają się do powstania mieszanki łatwo zapalającej się. Sadza smolista, czyli smoła, płonąc może spowodować wybuch. Do gaszenia używany jest oczkowy łańcuch, który pozwala rozdrobnić, czyli rozbić, słomę zwiększającą objętość oraz puchnącą. Kominiarze często wypalają taką smołę, ale pod nadzorem strażaków, a później dopiero zabierają się do czyszczenia przewodów.
Decyzję o tym, jak czyścić komin, czy wypalać smołę, może podjąć tylko mistrz kominiarski. Czeladnik i pomocnik nie mają takich uprawnień.

Dym, smoła i sadza powstają jako wynik nieprawidłowego spalania węgla. Jest to często wina producenta. Kotły produkowane spalają w górnych partiach, co powoduje narastanie sadzy
w szybkim tempie. Rozpalanie od dołu jest złym działaniem, bo przyspiesza narastanie sadzy. Gdy widać, że dym ulatujący z komina jest gęsty, czarny i prowadzi do łzawienia oczu
to znaczy, że spalanie przebiega nieprawidłowo. Dym jest rakotwórczy oraz smrodliwy – wszyscy cierpią podczas takiego spalania węgla.

Jak usuwa się sadzę z kominów?

Kiedyś kominiarze sami wchodzili do kominów oraz usuwali sadze, dzisiaj jednak istnieją nowocześniejsze metody. Zazwyczaj sadza jest usuwana za pomocą szczotki obrotowej
lub łańcucha. Poza tym można też używać do tego celu liny, kul oraz szczotek. Skrobaki
i drążki mogą także być pomocne do usuwania sadzy z wnętrza kominów. Wypalanie przeprowadza się używając palników opuszczanych do komina na łańcuchu. Kominy frezuje się także, czyszcząc je i dając odnowiony kształt powierzchniom.

Narastanie sadzy w kominie grozi pożarem. W przepisach zawarto obowiązek czyszczenia kominów, aby zapobiec zagrożeniu pożarowemu. Czyszczone muszą być przewody dymowe, spalinowe oraz wentylacyjne. Aż cztery razy w roku czyści się je w domach, które ogrzewane są drewnem, węglem lub innym rodzajem paliwa o charakterze stałym. Dwa razy w roku czyści się przewody tam, gdzie do opalania pomieszczeń stosuje się gaz, olej czy też inne ciekłe paliwo. Jeśli właściciel domu nie dopełnia obowiązku to zapłaci mandat.

Podsumowując, sadza jest problemem, zagraża pożarem, wdychana może prowadzić
do chorób układów oddechowego lub krwionośnego. Zgromadzona w kominach blokuje usuwanie spalin z komina. Więcej zużywa się węgla, drewna, oleju, a urządzenia grzewcze tracą sprawność. Regularne czyszczenie kominów leży zatem w interesie właścicieli domów. Koniecznie trzeba zadbać o solidne, staranne oraz częste usuwanie sadzy. Polecamy
to uwadze właścicieli wszystkich mieszkań. Najlepsze jest mechaniczne czyszczenie komina, ponieważ ono usuwa sadzę dokładnie. Żadne cudowne środki chemiczne nie zastąpią mechanicznego czyszczenia komina przez fachowego kominiarza. Szczególnie uważać trzeba na podobno znakomite stalowe wkłady do kominów – nie zapobiegają one powstawaniu smoły i sadzy. Spychają te substancje w dół komina, co nie jest wcale takim pożądanym działaniem.

Pamiętajmy: tworzenie się sadzy jest stratą finansową i zdrowotną. Nie stać nas
na wyrzucanie pieniędzy w błoto, nie stać nas na leczenie ciężkich chorób. Im mniej sadzy
i smoły, tym zdrowsi będziemy.

Post Czyszczenie przewodów kominowych i wentylacji pojawił się poraz pierwszy w Warszawski Kominiarz - kompleksowe usługi kominiarskie.

1. OPINIA KOMINIARSKA DO SANEPIDU

Taka opinia kominiarska potrzebna jest w momencie otwierania lokalu gastronomicznego, usługowego, przedszkola, żłobka, przy dokonywaniu zmiany przeznaczenia lokalu mieszkalnego na usługowy. Stacja Sanitarno-epidemiologiczna będzie wymagać od nas, jako przyszłych właścicieli lokalu pozytywnej opinii kominiarskiej zaświadczającej o skutecznym działaniu wentylacji wraz z wykonaniem pomiaru ile wymian powietrza jest przez tą wentylację realizowanych (krotności wymian powietrza).

Taki pomiar wykonujemy przy pomocy profesjonalnych urządzeń pomiarowych. Wykonujemy sprawdzenia i pomiary wentylacji grawitacyjnej i mechanicznej. Jeżeli w trakcie wykonywanych sprawdzeń kominowych stwierdzimy jakieś uchybienia lub usterki, nieprawidłowości dyskwalifikujące zastaną wentylację do użytkowania zgodnym z przyszłym przeznaczeniem – usuwamy je a wentylację dostosowujemy do wymagań sanepidowskich. Dzięki temu, że usługi kominiarskie świadczone przez naszą firmę są kompleksowe i obejmują pełen zakres usług kominiarskich, możemy na zlecenie przekształcić i przebudować wentylację aby dostosować ją do norm i przepisów aby później móc wystawić pozytywną opinię kominiarską.

W ramach dostosowywania wentylacji do istniejących przepisów wykonujemy takie prace jak:

• montaż brakującej instalacji wentylacyjnej wywiewnej i nawiewnej;
• zamiana i przełączenia nieprawidłowych podłączeń wentylacyjno-kominowych;
• montaż kratek wentylacyjnych;
• wykonanie brakujących podłączeń do przewodów kominowych;
• udrożnienie zatkanych lub zagruzowanych przewodów kominowych;
• montaż nasad kominowych wzmacniających ciąg kominowy;
• wszystkie inne czynności mające na celu stworzenie sprawnej i skutecznej wentylacji w zgodzie z wymogami sanitarnymi i zaleceniami innych organów oraz instytucji.

Warunki jakie musi spełniać wentylacja w zależności od przeznaczenia lokalu:

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dn.12.04.2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie:

§ 147. 1. Wentylacja i klimatyzacja powinny zapewniać odpowiednią jakość środowiska wewnętrznego, w tym wielkość wymiany powietrza, jego czystość, temperaturę, wilgotność względną, prędkość ruchu w pomieszczeniu, przy zachowaniu przepisów odrębnych i wymagań Polskich Norm dotyczących wentylacji, a także warunków bezpieczeństwa pożarowego i wymagań akustycznych określonych w rozporządzeniu.
2. Wentylację mechaniczną lub grawitacyjną należy zapewnić w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, w pomieszczeniach bez otwieranych okien, a także w innych pomieszczeniach, w których ze względów zdrowotnych, technologicznych lub bezpieczeństwa, konieczne jest zapewnienie wymiany powietrza.
§ 148. 1. Wentylację mechaniczną wywiewną lub nawiewno-wywiewną należy stosować w budynkach wysokich i wysokościowych oraz w innych budynkach, w których zapewnienie odpowiedniej jakości środowiska wewnętrznego nie jest możliwe za pomocą wentylacji grawitacyjnej. W pozostałych budynkach może być stosowana wentylacja grawitacyjna.
§ 149. 1. Strumień powietrza zewnętrznego doprowadzanego do pomieszczeń, nie będących pomieszczeniami pracy, powinien odpowiadać wymaganiom Polskiej Normy dotyczącej wentylacji, przy czym w mieszkaniach strumień ten powinien wynikać z wielkości strumienia powietrza wywiewanego, lecz być nie mniejszy niż 20 m³/h na osobę przewidywaną na pobyt stały w projekcie budowlanym.
§ 150. 1. W przypadku zastosowania w budynku przepływu powietrza wentylacyjnego między pomieszczeniami lub strefami wentylacyjnymi, w pomieszczeniu należy zapewnić kierunek przepływu od pomieszczenia o mniejszym do pomieszczenia o większym stopniu zanieczyszczenia powietrza.
2. Przepływ powietrza wentylacyjnego w mieszkaniach powinien odbywać się z pokoi do pomieszczenia kuchennego lub wnęki kuchennej oraz do pomieszczeń higieniczno-sanitarnych.
3. W instalacjach wentylacji i klimatyzacji nie należy łączyć ze sobą przewodów z pomieszczeń o różnych wymaganiach użytkowych i sanitarno-zdrowotnych. Nie dotyczy to budynków jednorodzinnych i rekreacji indywidualnej.

Polska Norma PN-83/B-03430/Az3:2000 Wentylacja w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej:

• dla kuchni z oknem zewnętrznym, wyposażonej w kuchnię gazową lub węglową – 70 m³/h,
• dla kuchni z oknem zewnętrznym, wyposażonej w kuchnię elektryczną
• w mieszkaniu dla 3 osób – 30 m³/h,
• w mieszkaniu dla więcej niż 3 osób – 50 m³/h,
• dla kuchni bez okna zewnętrznego lub dla wnęki kuchennej wyposażonej w kuchnię elektryczną – 50 m³/h,
• dla łazienki (z ustępem lub bez) – 50 m³/h,
• dla oddzielnego ustępu – 30 m³/h,
• dla pomocniczego pomieszczenia bezokiennego – 15 m³/h,
• dla pokoju mieszkalnego 30 m³/h,
• dla kuchni bez okna zewnętrznego, wyposażonej w kuchnię gazową powinny mieć mechaniczną wentylację wywiewną; usuwany strumień powietrza powinien wynosić 70 m³/h.

Dopływ powietrza zewnętrznego do pomieszczeń powinien odbywać się przez:

• skrzydła okien, świetliki oraz nawietrzaki okienne, wykorzystywane do przewietrzania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi – powinny być zaopatrzone w urządzenia pozwalające na łatwe ich otwieranie i regulowanie wielkości otwarcia z poziomu podłogi lub pomostu, także przez osoby niepełnosprawne, jeżeli nie przewiduje się korzystania z pomocy innych współużytkowników;
• nawiewną wentylację mechaniczną lub inne urządzenia nawiewne – w przypadku zastosowania w pomieszczeniach okien, drzwi balkonowych i innych zamknięć otworów zewnętrznych o dużej szczelności, uniemożliwiającej infiltrację powietrza zewnętrznego w ilości niezbędnej do potrzeb wentylacyjnych;
• nawiewniki (gdy okna charakteryzują się współczynnikiem infiltracji mniejszym niż 0,3 m³/(m·h·daPa2/3) – mogą być usytuowane w górnej części okna (w ościeżnicy, ramie skrzydła, między ramą skrzydła a górną krawędzią szyby zespolonej), lub w otworze okiennym (między nadprożem a górną krawędzią ościeżnicy, w obudowie rolety zewnętrznej), lub w przegrodzie zewnętrznej pod oknem.

Strumień objętości powietrza, przepływający przez całkowicie otwarty nawiewnik, przy różnicy ciśnień po obu jego stronach 10 Pa, powinien mieścić się w granicach:

• od 20 m³/h do 50 m³/h, jeśli zastosowana jest wentylacja grawitacyjna,
• od 15 m³/h do 30 m³/h, jeśli zastosowana jest wentylacja mechaniczna wywiewna, przy czym powinny zostać spełnione następujące warunki:
  • w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego, oświaty, wychowania, opieki zdrowotnej i opieki społecznej, a także w pomieszczeniach biurowych przeznaczonych na pobyt ludzi, nie wyposażonych w wentylację mechaniczną lub klimatyzację, okna, w celu okresowego przewietrzania, powinny mieć konstrukcję umożliwiającą otwieranie co najmniej 50% powierzchni.
  • urządzenia nawiewne, powinny być stosowane zgodnie z wymaganiami określonymi w Polskiej Normie dotyczącej wentylacji w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej.

Szczelność na przenikanie powietrza

• w budynku mieszkalnym, zamieszkania zbiorowego, budynku użyteczności publicznej, a także w budynku produkcyjnym przegrody zewnętrzne nieprzezroczyste, złącza między przegrodami i częściami przegród oraz połączenia okien z ościeżami należy projektować i wykonywać pod kątem osiągnięcia ich całkowitej szczelności na przenikanie powietrza;
• w budynku mieszkalnym, zamieszkania zbiorowego i budynku użyteczności publicznej współczynnik infiltracji powietrza dla otwieranych okien i drzwi balkonowych w pomieszczeniach, w których napływ powietrza zewnętrznego jest zapewniony przez nawiewniki, powinien wynosić nie więcej niż 0,3 m³/(m·h·daPa2/3), a w pozostałych przypadkach powyżej 0,5, lecz nie więcej niż 1,0 m³/(m·h·daPa2/3).

Przeciętne mieszkanie dla rodziny 3-4 osobowej wymaga wentylacji o przepływie strumienia powietrza 150 do 175 m³/h, czyli ok. 40 m³/h na jednego mieszkańca.
Normatywny współczynnik infiltracji wynosi od 0,5 do 1 m³/hdaPa2/3 na 1 m długości szczelin. Jedno okno dwuskrzydłowe o wymiarach 1,5 x 2 m ma łączną długość szczelin 8,5 m, a normalne drzwi ok. 6 m. Wynika z tego, że łączna długość szczelin o wymaganej normą przepustowości przepływu powietrza, powinna w przeciętnym mieszkaniu wynosić ok. 150-300 m. Aby zapewnić możliwość przepływu wymaganego przez normę strumienia powietrza, należałoby wyposażyć mieszkanie w otwory drzwiowe i okienne o powierzchni ok. 100 m². Wynika z tego, że:

• okna muszą mieć możliwość przepuszczania okresowo większego strumienia powietrza (np. przy wzroście zawartości wilgoci w powietrzu w pomieszczeniu);
• powinna istnieć możliwość łatwego regulowania strumienia powietrza napływającego do pomieszczenia;
• system regulacyjny powinien działać niezależnie od obecności i woli mieszkańców, bez angażowania energii zewnętrznej.

2. OPINIA KOMINIARSKA DO GAZOWNI

Opinia ta jest wymagana przez Zakład Gazowniczy przed zagazowaniem instalacji gazowej.
Każde pomieszczenie w którym odbywa się proces spalania ( w tym przypadku paliwa gazowego) i jest zainstalowany piec gazowy musi posiadać sprawnie działającą wentylację nawiewno-wywiewną. W zależności od rodzaju pieca np. czy jest to piec atmosferyczny gazowy, czyli taki, który powietrze do spalania gazu pobiera z pomieszczenia (tzw. piec gazowy z otwartą komorą spalania), piec gazowy kondensacyjny lub zwykły z zamkniętą komorą spalania czyli taki, który powietrze do spalania paliwa gazowego pobiera z zewnątrz stosuje się inne przepisy prawne i normy do regulacji wentylacji w tych pomieszczeniach.
Jeżeli stwierdzi się w trakcie kontroli i pomiarów wentylacji, że wentylacja spełnia warunki danego pomieszczenia wystawia się pozytywną opinię kominiarską, którą wraz z pozytywnym wynikiem próby szczelności – wykonanej przez uprawnionego instalatora gazowego – przedkłada się w Zakładzie Gazowniczym.
Jeżeli brak jest sprawnej instalacji wentylacyjnej w pomieszczeniu przed wykonaniem końcowej opinii kominiarskiej należy ją dostosować do obowiązujących przepisów.

3. OPINIA KOMINIARSKA DO NADZORU BUDOWLANEGO

Wykonywana jest zazwyczaj przez Inwestora budynku przy zakończeniu budowy jako protokół odbiorczy budynków nowo wybudowanych lub modernizowanych w celu przedłożenia do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru budowlanego.
Może być wykonywana również w celu kontrolnym na zlecenie samej instytucji Nadzoru Budowlanego, aby sprawdzić działanie oraz prawidłowość instalacji kominowych i urządzeń grzewczych w budynkach już istniejących w stosunku do których istnieje podejrzenie o nieprawidłowościach ze strony instalacji kominowej.

4. OPINIA KOMINIARSKA STWIERDZAJĄCA I WSKAZUJĄCA PRZYCZYNĘ USTERKI KOMINOWEJ

Jeżeli mamy podejrzenie wadliwego działania wentylacji, urządzenia grzewczego np. źle wykonanego podłączenia pieca gazowego lub pieca na paliwo stałe, był modernizowany komin odprowadzający spaliny z pieca lub budowany był nowy przewód spalinowy i są z nim jakieś problemy, lub mamy inny problem z przewodami kominowymi lub urządzeniami grzewczo-kominowymi wtedy należy zwrócić się do mistrza kominiarstwa w celu zdiagnozowania przyczyn problemu oraz wskazania drogi do jego usunięcia. Często wystawiana opinia tego rodzaju jest orężem w walce z budowlańcami którzy nierzadko budują niezgodnie z normami i przepisami.

Post Opinia kominiarska do gazowni i sanepidu pojawił się poraz pierwszy w Warszawski Kominiarz - kompleksowe usługi kominiarskie.

Odbiorczy protokół kominiarski jest niezbędnym dokumentem, który zaświadcza prawidłowość w budowie konstrukcyjnej kominów, o prawidłowości podłączeń kominowych, wystarczającej ilości przewodów kominowych, prawidłowym ciągu kominowym oraz poświadcza, że dane kominy nadają się do użytkowania.Dokument ten zaświadcza s  zgodności materiałów z wymaganiami dokumentacji, aktualności atestów i aprobat technicznych; sprawdzenia oznakowania komina, umożliwiające jego właściwe zaklasyfikowanie oraz identyfikację producenta oraz sprawdzenia zgodności wykonania instalacji z jej projektem.

Do protokołu kominiarskiego odbiorczego załączany jest szkic kominów z aktualnymi podłączeniami kominowymi. Na szkicu oznacza się gdzie prowadzi dany przewód kominowy, do czego służy np. czy jest to przewód spalinowy do odprowadzania spalin, czy wentylacyjny. Na szkicu oznacza się również długość przewodów kominowych – do której kondygnacji sięgają np. w celu późniejszej możliwości wykorzystania wolnych przewodów kominowych do wykonania nowych podłączeń kominowych.

Gwarantujemy konkurencyjne ceny.

W trakcie odbioru kominów  0 zwracamy szczególną  uwagę m.in. na następujące elementy: drożność oraz szczelność przewodów kominowych, sposób prowadzenia przewodów , usytuowanie ponad dachem budynku, zakończenia wylotów kominowych, dojścia do kominów, materiały użyte do budowy komina, łączenie elementów (czy nie użyto elementów uszkodzonych), stan powierzchni przewodów itp.

Odbiór  kominów to także sprawdzanie ciągu w przewodach  spalinowych i wentylacyjnych,dymowych.  Sprawdzanie wentylacji pomieszczeń z zainstalowanymi urządzeniami do spalania paliw stałych, ciekłych i gazowych.

Odbiór komina systemowego ceramicznego to przede wszystkim sprawdzenie spoin pomiędzy elementami wkładu , a także sprawdzenie czy przypadkiem ceramika nie jest zablokowana. Jeśli tak to w przypadku wystąpienia wysokiej temperatury, a co za tym idzie rozszerzalności cieplnej materiałów z pewnością wkład tego nie wytrzyma i ulegnie zniszczeniu. Należy pamiętać również o tym, że przewody odbierane przez mistrza kominiarskiego są przewodami wentylacji grawitacyjnej. Oznacza to, że bez dostępu powietrza z zewnątrz nie będą one działać prawidłowo.

Dzięki nowoczesnym urządzeniom którymi dysponujemy – mam na myśli kamerę kominową – możemy zaglądać do wnętrza komina sprawdzając rodzaj i ilość podłączeń w określonym przewodzie kominowym, a także jego stan techniczny i jakość wykonania

Post Odbiór kominiarski – protokół kominiarski pojawił się poraz pierwszy w Warszawski Kominiarz - kompleksowe usługi kominiarskie.

W zakres kontroli wchodzi sprawdzanie drożności przewodów wentylacyjnych, dymowych, spalinowych.

Zgodnie więc z prawem, w każdym budynku raz w roku kominiarze muszą sprawdzić stan techniczny przewodów kominowych i w razie potrzeby oczyścić je, a co pięć lat dokonać ich inwentaryzacji. Sprawdzają wtedy, czy na przykład nikt nie przerobił instalacji na własną rękę.

Po kontroli zarządcy i właściciele mają obowiązek usunięcia stwierdzonych uszkodzeń, które mogłyby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi – zatrucie gazem, albo bezpieczeństwa mienia – pożar, wybuch. Uszkodzenia powinny być wymienione w protokole z kontroli, a kopia protokołu musi trafić do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego.

Za brak roczna kontrola kominów powiatowy inspektor nadzoru budowlanego może ukarać mandatem w wysokości do 500 zł lub karą pieniężną, którą orzeka sąd grodzki.

Te przepisy i procedury dotyczą budynków zasilanych z elektrociepłowni lub z kotłowni zlokalizowanej w innym budynku. Natomiast budynków, w których jest kotłownia lub piec grzewczy dotyczą przepisy § 30 ust. 1 pkt. 2 i 3 oraz ust. 2 rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji z 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.

Zgodnie z nimi przewody wentylacyjne, dymowe i spalinowe trzeba czyścić cztery razy w roku w domach opalanych węglem, drewnem lub innym paliwem stałym, a dwa razy w roku w domach opalanych gazem, olejem lub innym paliwem ciekłym. Czyścić przewody może czeladnik lub mistrz kominiarski, ale sprawdzać je – tylko mistrz.

Przepisy regulujące wykonywanie rocznych kontroli kominiarskich:

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 roku w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków,innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U.Nr 12 poz.1138 z dnia 11 lipca 2003 r. Rozdział 7 Instalacje i urządzenia techniczne § 30. 1.

W obiektach, w których odbywa się proces spalania paliwa stałego, ciekłego lub gazowego, usuwa się zanieczyszczenia z przewodów dymowych i spalinowych:

– od palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług gastronomicznych – co najmniej raz w miesiącu, jeżeli przepisy miejscowe nie stanowią inaczej;

– od palenisk opalanych paliwem stałym niewymienionych w pkt 1 – co najmniej cztery razy w roku;

– od palenisk opalanych paliwem płynnym i gazowym niewymienionych w pkt 1 – co najmniej dwa razy w roku.

W obiektach, o których mowa w ust. 1, usuwa się zanieczyszczenia z przewodów wentylacyjnych co najmniej raz w roku, jeżeli większa częstotliwość nie wynika z warunków użytkowych.Ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 89 z 1994 r. poz. 414 z póżniejszymi zmianami)

Obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkwania poddawane przez właściciela lub zarządcę okresowej konrtoli co najmniej raz w roku ,polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego sprawności instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych) ust. 6.

Kontrolę stanu technicznego przewodów kominowych o których mowa w ust. 1 pkt. 1 powinny przeprowadzać:

Osoby posiadające kwalifikacje mistrza kominiarskiego w rzemiośle kominiarstwo – w odniesieniu do przewodów dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych.

Kontrola roczna odbywa się na podstawie: Art. 62 1. C Ustawy Prawo Budowlane (Dz.U. Nr 89 z dnia 25.sierpnia 1994r z późniejszymi zmianami)

Kontrola powinna być przeprowadzona w sposób zapewniający uzyskanie wszelkich informacji służących do prawidłowego określenia sprawności przewodów kominowych oraz podłączeń i możliwości ich bezpiecznego użytkowania przez czas wskazany w Ustawie -1 rok.

Kontrolę przewodów kominowych przeprowadza przynajmniej dwuosobowy zespół pod kierunkiem osoby uprawnionej – mistrza kominiarskiego

Kontroli podlegają wszystkie przewody kominowe obiektu :

– dymowe

– spalinowe

– wentylacyjne.

I. Zakres badania technicznego -kontroli przewodów kominowych, powinien obejmować:

– badanie drożności przewodów kominowych.

– badanie prawidłowości podłączeń w tym

– ilość i rodzaj podłączeń (kratek wentylacyjnych, palenisk gazowych lub węglowych) podłączonych do jednego przewodu kominowego.

– stan techniczny drzwiczek rewizyjnych

– stan techniczny łączników, rur zapiecowych

– prawidłowość zainstalowanych kratek wentylacyjnych (wielkość ich powierzchni chłonnej) czy jest zapewniony dostęp powietrza zewnętrznego koniecznego do prawidłowej cyrkulacji powietrza w lokalu

– czy w lokalu istnieją urządzenia wymuszające ciąg kominowy w przypadku gdy istnieją paleniska obsługiwane ciągiem grawitacyjnym lub gdy urządzenia te funkcjonują w przewodach wentylacji zbiorczej.

– badanie prawidłowości ciągu kominowego

– badanie stanu technicznego kominów ponad dachem w tym głowic kominowych, ścian kominowych nad dachem i na strychu, nasad kominowych

– prawidłowości wylotów przewodów

– badanie prawidłowości dostępu do przeprowadzania kontroli przewodów kominowych w tym stanu technicznego: włazów, drabin, ankrów itp., ław kominiarskich

– badanie szczelności przewodów kominowych

– ocenę innych nieprawidłowości mogących wpływać na zagrożenie bezpieczeństwa mieszkaców.

Badanie drożności

Kontrolę drożności przewodów kominowych przeprowadzamy przy pomocy kuli kominiarskiej posiadającej średnicę -przy przewodach tradycyjnych (14 x14) 125 mm opuszczanej na sznurze z wylotu do podłączenia i obserwujemy jej przebieg w kratce wentylacyjnej lub drzwiczkach rewizyjnych. Drożność przewodów kominowych chronionych wkładami ceramicznymi lub wykonanych ze stali kwasoodpornych należy wykonywać przy użyciu kul w osłonie gumowej.

Przewód uważany jest za drożny jeśli kula przejdzie całą jego długość bez zatrzymań. Przewód nie może posiadać zawężeń i załamań większych niż przewidziane w normie.

Przewody wykonane z cegły oraz ich badanie, powinny odpowiadać PN-89 B-10425.

II. Badanie prawidłowości podłączeń

Do jednego przewodu kominowego można podłączyć np.: jeden przepływowy gazowy podgrzewacz wody (piecyk wieloczerpalny) Rozporządzenie Ministra Gospodarki przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 10 z dnia 08.02.1995r §175.1, §176)

jedną kratkę wentylacji grawitacyjnej w przypadku przewodów indywidualnych ( zgodnie z PN-83/B-03430 5.1.2) . Przewody budowane w systemie zbiorczym łączą podłączenia z pomieszczeń o tym samym przeznaczeniu przy pomocy przewodu pomocniczego (przykanalika) i włączeniu go do przewodu zbiorczego po przejściu dwóch kondygnacji. W przypadku niedostatecznej ilości przewodów, dopuszcza się podłączenie więcej niż jednej kratki wentylacyjnej pomieszczenia o tym samym charakterze, do jednego, indywidualnego przewodu, pod warunkiem zapewnienia strumienia objętości powietrza w podłączeniu zgodnego z PN-83/B-03430 2.1.2

jeden trzon kuchenny (kuchnia węglowa) lub kominek (Dz.U. nr 10 z dnia 08.02.1995r §145.1)

trzy piece na paliwo stałe (węglowe np. kaflowe), z wykluczeniem ostatniej kondygnacji (Dz.U. nr 10 z dnia 08.02.1995r § 145.2 i 3)

Stan techniczny drzwiczek rewizyjnych określa się wzrokowo i przez próbę otwarcia i zamknięcia zgodnie z PN-89/B-10425 4.3.10. Drzwiczki powinny być umieszczone w dogodnym miejscu do przeprowadzenia sprawdzenia. Wielkość drzwiczek, szczelność, oraz ich umiejscowienie, powinna być zgodna z PN-85/B-4817-12.

Stan łączników oraz rur zapiecowych sprawdzany jest wzrokowo pod względem ich szczelności, odpowiedniego spadku (ok. 5% w stronę paleniska – dotyczy piecyków gazowych), oraz ich długości do 2 m i max 2 kolanka (Dz.U. nr 10 z dnia 08.02.1995r §176 oraz PN-85/B-4817-12.) Przy badaniu szczelności łączników piecy gazowych można wykorzystać wykrywacz obecności CO2 lub analizator spalin.

Kratki wentylacyjne powinny być zgodne z PN-83/B-03430 z późniejszymi zmianami w pkt. 3.3.12.3.

W pomieszczeniach kuchennych, łazienkowych, pralniach i ustępach oraz w pomieszczeniach w których występują procesy spalania, kratki wentylacyjne nie powinny mieć żaluzji ograniczających przepływ powietrza.(PN-89/B-10425 3.3.12.3)

Dostęp powietrza koniecznego dla prawidłowo funkcjonującej wentylacji grawitacyjnej określony jest w PN-83/B-03430 2.1.5, 2.1.7 oraz Dz.U. nr 10 z dnia 08.02.1995r §148 2.

W przypadku stwierdzenia niedostatecznego ciągu kominowego lub braku jego stabilności należy zwrócić uwagę na uszczelnienie otworów drzwiowych i okiennych. Niedostateczny dopływ powietrza zewnętrznego często jest przyczyną zwrotnego ciągu kominowego w jednym, najsłabszym przewodzie w lokalu. Przewód ten dostarcza powietrze dla pozostałych przewodów wraz z zanieczyszczeniami (spaliny, obce zapachy itp.) z przestrzeni nad dachem.

Stosowanie mechanicznej wentylacji, w pomieszczeniach w których znajdują się paleniska opalane paliwem stałym, ciekłym lub gazowym i grawitacyjnym odprowadzeniem spalin, jest zabronione -Dz.U. nr 10 z dnia 08.02.1995r §154 1. z wyłączeniem warunku określonego w pkt.2 – to znaczy w przypadku stosowania zblokowanej wentylacji nawiewno-wywiewnej. Wymuszony odpływ powietrza z pomieszczenia może spowodować sytuację w której urządzenie nawiewne lub nieszczelności stolarki budowlanej nie zapewnią dostatecznej ilości powietrza koniecznego dla prawidłowej pracy przewodu spalinowego i nastąpi jego przeciągnięcie tzn. przewód ten uzyska ciąg zwrotny co spowoduje napływ spalin do pomieszczenia.

Stosowanie indywidualnych wentylatorków mechanicznych, okapów z wymuszonym ciągiem, itp. jest zabronione również w przypadku wentylacji grawitacyjnej funkcjonującej w systemie zbiorczym. -Dz.U. nr 10 z dnia 08.02.1995r §141. Powoduje to sprężenie powietrza w przewodzie pomocniczym i zakłócenie ciągu w przewodzie zbiorczym a co za tym idzie w pozostałych podłączeniach w pionie.

III. Badanie ciągu kominowego

Prawidłowo zbudowane przewody kominowe powinny zapewnić skuteczny ciąg kominowy tzn. ukierunkowany przepływ powietrza przez podłączenie ku wylotowi znajdującemu się ponad dachem.

Wartość ciągu jest uzależniona od długości przewodu kominowego, ciśnienia atmosferycznego oraz różnicy ciężarów właściwych powietrza zewnętrznego i gazów w przewodzie. Na wartość ciągu kominowego ma wpływ ciśnienie atmosferyczne. ( P=(S1-S2) x h). (PN-89/B-104253.3.14)

Wartość podciśnienia w przewodach spalinowych mierzy się przy pomocy ciągomierzy (mierników podciśnienia) np. DM 10 firmy Wohler . Dla większości palenisk w gospodarstwach domowych zawiera się w granicach 1-15 Pa. (Dz.U. nr 10 z dnia 08.02.1995r § 176.4)

Wartość strumienia powietrza w kratkach wentylacyjnych należy mierzyć przy pomocy anemometru (miernik przepływu powietrza) np.PD-3, EA 2113, AM 4201.

Wartości strumienia powietrza wentylacyjnego dla poszczególnych pomieszczeń mieszkalnych zawarte są w PN-83/B-03430 2.1.2.

– dla pomieszczeń kuchennych z kuchniami gazowymi lub węglowymi 70 m3/h

– dla pomieszczeń kuchennych z elektrycznymi 50m3/h

– dla łazienek z ustępem lub bez 50 m3/h

– dla ustępów oddzielnego 30 m3/h

Pomieszczenia kuchenne bez okien, wyposażone w kuchenkę gazową, powinny mieć mechaniczną wentylację wywiewną.

Prawidłowa wartość strumienia zawiera się w granicach 0,6-1,4 m/sek.

IV. Badanie stanu technicznego kominów ponad dachem.

Badanie to wykonuje się wzrokowo oceniając zagrożenie wynikające z ewentualnych pęknięć głowic kominowych i możliwości osunięcia się gruzu do przewodów kominowych. Stan ścian kominowych i określenie wystąpienia ewentualnych nieszczelności przewodów zarówno ponad dachem jak i na strychu.

Nasady kominowe zabezpieczające wyloty przewodów dymowych i spalinowych palenisk z ostatniej kondygnacji powinny być nieskorodowane, kompletne i nie mogą stwarzać zagrożenia strącenia z dachu.

Wyloty przewodów kominowych powinny być zgodne z normą PN-89/B-10425 3.3.2.1 , 2, 3, 4.

– dla przewodów dymowych i spalinowych górne

– dla przewodów wentylacyjnych boczne obustronne.

V. Badanie dostępu do przeprowadzania kontroli.

Należy zwracać uwagę na stan zabezpieczeń klap włazowych i określenie możliwości poderwania jej przez wiatr (wzrost ciśnienia na strychu) i strącenia jej z dachu.

Ławy kominiarskie powinny umożliwić wszelkie prace związane z obsługą przewodów kominowych i zapewnić bezpieczeństwo przemieszczania się po połaci dachowej. Warunek ten nie dotyczy dachów płaskich o mniej niż 120 pochylenia płaszczyzny dachu. Punkt ten określa tom I część 3 Warunków technicznych wykonania i odbioru robót budowlano – montażowych – rozdział 22.19 (Arkady 1990r) .

VI. Badanie szczelności przewodów kominowych

Brak szczelności przewodów kominowych jest jedną z poważniejszych przyczyn zmienności ciągu kominowego w podłączeniach. Przyczyny nieszczelności to: nieprawidłowo prowadzone prace budowlane przy ścianach kominowych, erozja zaprawy wapiennej spowodowana agresywnym oddziaływaniem spalin (kondensatu) w przewodach dymowych i spalinowych, pożary kominowe powstałe podczas zapalenia się sadzy w nieprawidłowo czyszczonych przewodach kominowych (wydzielanie się wysokiej temperatury powoduje pęknięcia).

Badanie wykonuje się zgodnie z PN-89/B-10425 4.3.9 – przepalenie w przewodzie materiałem wydzielającym widoczny dym i po zasłonięciu wylotu obserwowanie wylotów sąsiednich przewodów, a następnie opuszczenie do nich białej taśmy. W miejscu okopcenia znajduje się nieszczelność.

Nowoczesnym i bardziej dokładnym sposobem jest użycie kamery inspekcyjnej TV.

VII. Ocena innych nieprawidłowości

W punkcie tym zwracamy uwagę na wszelkie luźne przedmioty znajdujące się na dachu i mogące stwarzać zagrożenie przez spadek na znajdujących się na dole ludzi, nieprawidłowo zamontowane anteny TV, zgromadzenie na strychu materiały łatwopalne.

Dokumentacja techniczna

Po wykonaniu przeglądu – kontroli przewodów kominowych należy wypełnić Protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych wg wzoru.

Wykonać szkic – rzut pionowy lub poziomy przewodów kominowych, z naniesieniem ich numeracji, numeracji pionów, naniesieniem drożności, oznaczeniem rodzaju wylotów, przypisaniu podłączeń do każdego przewodu. Rysunek powinien zawierać znaki ukierunkowujące szkic względem ulicy. Wszelkie usterki związane z brakiem drożności, nieprawidłowymi podłączeniami , brakiem szczelności itp.., wykazane w protokole, powinny mieć odesłanie do numeru pionu, oraz przewodu i obsługiwanego prze zeń podłączenia.

Oznaczenia podłączeń powinny być czytelne dla Zleceniodawcy.

Narzędzia wskazane przy wykonywaniu kontroli przewodów kominowych:

• Kula kominiarska i kontrolna z odpowiedniej długości liną
• Anemometr cyfrowy
• Ciągomierz
• Wykrywacz obecności spalin pogazowych
• Kamera inspekcyjna
• latarka
• radiotelefony – komunikatory

Wykaz norm i rozporządzeń stanowiących podstawy prawne i techniczne przy wykonywaniu kontroli przewodów kominowych

Ustawa Prawo Budowlane z dnia 04.07.1994r. (Dz. U. Nr 89 poz.414 wraz z późniejszymi zmianami)

Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 (Dz. U. Nr 10 poz. 46 z dnia 08.02.1995r. z późniejszymi zmianami)

PN-83/B-03430 – Wentylacja w budynkach mieszkalnych zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej – Wymagania.

PN-89/B-10425- Przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły. Wymagania techniczne i badania przy odbiorze.

PN-67/B-03410- Wentylacja. Wymiary poprzeczne przewodów wentylacyjnych.

PN-87/B-02411- Ogrzewnictwo. Kotłownie wbudowane na paliwo stałe. Wymagania.

PN-87M-35350- Kotły grzewcze niskotemperaturowe gazowe. Wymagania i badania.

PN-93/B-02869- Przewody wentylacyjne. Badania odporności ogniowej.

Opracowanie książkowe Wydawnictwa Arkady.Warunki techniczne wykonania i odbioru robót budowlano – montażowych tom I część 3 rozdział 22.

Regulamin obowiązujący mistrzów kominiarskich w zakresie przeprowadzania okresowych kontroli polegających na sprawdzeniu stanu technicznej sprawności przewodów kominowych- dymowych, spalinowych i wentylacyjnych opracowany przez Zarząd Główny Korporacji Kominiarzy Polskich.

Uwarunkowania prawne dotyczące kominiarzy:I. Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Ochronie o Przeciwpożarowej ( Dziennik Ustaw Nr 81 z 1991r. poz. 351 z późniejszymi zmianami ) art.3

Osoba fizyczna, osoba prawna, organizacja lub instytucja korzystająca ze środowiska, budynku, obiektu lub terenu są obowiązane zabezpieczyć je przed zagrożeniem pożarowym lub innym miejscowym zagrożeniem

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, a także podmioty, o których mowa w ust. l, ponoszą odpowiedzialność za naruszenie przepisów przeciwpożarowych, w trybie i na zasadach określonych w innych przepisach. art.4

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, zapewniając jego ochronę przeciwpożarową, obowiązany jest w szczególności:

przestrzegać przeciwpożarowych wymagań budowlanych, instalacyjnych i technologicznych,

zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie lub na terenie bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji,

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 03.11.1992r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.(Dz. U. Nr 92 z 1992r. póz. 460 z późniejszymi zmianami)

Przewodniczący zjazdu przy pomocy członków prezydium:

Właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektów, w których odbywa się proces spalania paliwa stałego, ciekłego lub gazowego są zobowiązani do usuwania zanieczyszczeń z przewodów dymowych i spalinowych:

od palenisk opalanych paliwem stałym – co najmniej 4 razy w roku,

od palenisk opalanych paliwem płynnym i gazowym – co najmniej 2 razy w roku,

od palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług gastronomicznych – co najmniej raz w miesiącu, jeżeli przepisy miejscowe nie stanowią inaczej,

W obiektach, o których mowa ust. l, należy usuwać zanieczyszczenia z przewodów wentylacyjnych co najmniej raz w roku, jeżeli większa częstotliwość nie wynika z warunków użytkowych.

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 89 z 1994r. poz. 414 z późniejszymi zmianami) art.57

Do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć:

protokoły badań i sprawdzeń przewodów dymowych art. 62

Obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę:

okresowej kontroli, co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznej sprawności:

instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych)

ust. 6 – Kontrolę stanu technicznego przewodów kominowych, o których mowa w ust. l pkt l lit. c), powinny przeprowadzać:

osoby posiadające kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim – w odniesieniu do przewodów dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych,

osoby posiadające uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności – w odniesieniu do przewodów kominowych, o których mowa w pkt l, oraz do kominów przemysłowych, kominów wolno stojących oraz kominów lub przewodów kominowych, w których ciąg kominowy jest wymuszony pracą urządzeń mechanicznych,

art.70 Właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu budowlanego, na którym spoczywają obowiązki w zakresie napraw, określone w przepisach odrębnych lub umowach, są obowiązani w czasie lub bezpośrednio po przeprowadzonej kontroli stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, usunąć stwierdzone uszkodzenia oraz uzupełnić braki, które mogłyby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska, a w szczególności katastrofę budowlaną, pożar, wybuch, porażenie prądem elektrycznym albo zatrucie gazem.

Zakres badań sprawności technicznej przy kontroli okresowej przewodów kominowych i podłączeń wentylacyjnych, spalinowych i dymowych obejmuje w szczególności:

drożności przewodów kominowych,

stanu technicznego głowic i nasad kominowych,

ciągu kominowego,

czy nie występują uszkodzenia:

przewodów kominowych,

kanałów, czopuchów, rur i łączników,

włazów, drzwiczek kominowych, rewizyjnych, wycierowych, ław kominiarskich,

innych elementów urządzeń kominowych,

czy odbywa się okresowe czyszczenie przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych) zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 3 listopada

czy istnieje dogodny dostęp do czyszczenia przewodów kominowych, kanałów czopuchów rur i nasad, a także otworów do wybierania zanieczyszczeń,

czy nie dokonywano samowolnych zmian w podłączeniach kominowych,

czy są pobielone kominy na strychach,

czy są składowane materiały łatwopalne na strychach, przez które przechodzą przewody kominowe,

czy pomieszczenia (lokale), w których zainstalowane są gazowe urządzenia grzewcze (trzony kuchenne, piecyki wody przepływowej kotły CO itp.) posiadaj ą przepisowe i sprawnie działające urządzenia wentylacyjne,

czy występują inne stwierdzone w trakcie kontroli rażące nieprawidłowości (uchybienia) mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska.

IV. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim muszą odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.Nr 75 poz. 690 z dnia 15.06.2002r.)§140

Przewody (kanały) kominowe w budynku: wentylacyjne, spalinowe i dymowe, prowadzone w ścianach budynku, w obudowach, trwale połączone z konstrukcją lub stanowiące konstrukcje samodzielne, powinny mieć wymiary przekroju, sposób prowadzenia i wysokość, stwarzające potrzebny ciąg zapewniający wymaganą przepustowość, oraz spełniające wymagania zawarte w Polskich Normach.

Przewody kominowe powinny być szczelne i spełniać warunki określone w § 267, §267 1. Obudowa przewodów spalinowych i dymowych powinna nieć odporność ogniową co najmniej 60 min.

Dopuszcza się wykonanie obudowy, o której mowa w ust. l, z cegły pełnej grubości 12 cm, murowanej na zaprawie cementowo-wapiennej, z zewnętrznym tynkiem lub spoinowaniem.

Najmniejszy wymiar lub średnica murowanych przewodów kominowych spalinowych o ciągu naturalnym i przewodów dymowych powinna wynosić co najmniej 0,14 m.

Wewnętrzna powierzchnia przewodów odprowadzających spaliny mokre powinna być odporna na ich destrukcyjne oddziaływanie.

Przewody kominowe do wentylacji grawitacyjnej powinny mieć powierzchnię przekroju co najmniej 0,016 m2 oraz najmniejszy wymiar przekroju co najmniej 0,11 m, a do wentylacji mechanicznej – wymiary przekroju wynikające z obliczeń przepływów powietrza.

§141

Stosowanie zbiorczych przewodów spalinowych i dymowych z przykanalikami oraz indywidualnych wentylatorów wyciągowych w pomieszczeniach, w których znajdują się wloty do przewodów spalinowych lub zbiorczych przewodów wentylacji grawitacyjnej z przykanalikami, jest zabronione.

§142

Przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu.

Wymaganie ust. l uznaje się za spełnione, jeżeli wyloty przewodów kominowych zostaną wyprowadzone ponad dach w sposób określony Polską Normą dla kominów murowanych.

Dopuszcza się wyprowadzanie przewodów spalinowych bezpośrednio przez ściany zewnętrzne budynków, przy zachowaniu warunków określonych w § 176 ust. 7.

§ 176 ust. 7.

Dopuszcza się wyprowadzenie przez zewnętrzną ścianę budynku przewodów powietrzno-spalinowych od urządzeń gazowych o mocy do 21 kW w wolno stojących budynkach jednorodzinnych oraz o mocy do 5 kW w pozostałych budynkach. Wylot spalin powinien znajdować się co najmniej 0,5 m od krawędzi okien i ryzalitów przesłaniających.

§143

W budynkach usytuowanych w II i III strefie obciążenia wiatrem, określonych Polskimi Normami, należy stosować na przewodach dymowych i spalinowych nasady kominowe pobudzające ciąg.

Nasady kominowe, o których mowa w ust. l, należy również stosować na innych obszarach, jeżeli wymagają tego położenie budynków i lokalne warunki topograficzne.

Wymagania ust. l i 2 nie dotyczą palenisk i komór spalania z mechanicznym pobudzaniem odpływu spalin.

§144

Ściany, w których znajdują się przewody kominowe, mogą być obciążone stropami, pod warunkiem spełnienia wymagań dotyczących bezpieczeństwa konstrukcji, a także jeżeli nie spowoduje to nieszczelności lub ograniczenia światła przewodów.

Trzonów kominowych wydzielonych lub oddylatowanych od konstrukcji budynku nie można obciążać stropami ani też uwzględniać ich w obliczeniach jako części tej konstrukcji.

§145

Trzony kuchenne na paliwo stałe oraz paleniska otwarte (kominki) o wielkości otworu paleniska kominka do 0,25 m2 mogą być przyłączone wyłącznie do własnego, samodzielnego przewodu dymowego, posiadającego co najmniej wymiary 0,14 x 0,14 m, a w przypadku trzonów kuchennych typu restauracyjnego oraz kominków o większym otworze paleniskowym – co najmniej 0,14 x 0,27 m, przy czym dla większych przewodów o przekroju prostokątnym należy zachować stosunek wymiarów boków 3:2.

Piece na paliwo stałe, posiadające hermetyczne zamknięcie, mogą być przyłączone do jednego przewodu dymowego o przekroju co najmniej 0,14 x 0,14 m, pod warunkiem zachowania różnicy poziomu włączenia co najmniej 1,5 m oraz nieprzyłączania więcej niż jednego 3 pleców do tego przewodu.

Piece, o których mowa w ust. 2, usytuowane na najwyższej kondygnacji powinny być przyłączone do odrębnego przewodu dymowego.

Przyłączenia urządzeń gazowych do przewodów spalinowych powinny odpowiadać warunkom określonym w § 175 i 176.

§175

Grzewcze urządzenia gazowe, jak kotły, ogrzewacze pomieszczeń, grzejniki wody przepływowej, niezależnie od ich obciążenia cieplnego, powinny być połączone na stałe przewodem z indywidualnym kanałem spalinowym. W pomieszczeniu kotłowni dopuszcza się przyłączenie kilku kotłów do wspólnego przewodu spalinowego, pod warunkiem zastosowania wspólnego, skrzyniowego przerywacza ciągu.

Do połączenia urządzeń gazowych z kanałem spalinowym w mieszkaniach należy stosować przewody pionowe o długości co najmniej 0,22 m oraz przewody poziome o długości nie większej niż 2 m ze spadkiem 5% do urządzenia gazowego.

§176

Przewody łączące urządzenia gazowe z kanałami spalinowymi oraz kanały spalinowe odprowadzające spaliny na zasadzie ciągu naturalnego powinny mieć przekrój dostosowany do obciążenia cieplnego pochodzącego od urządzeń gazowych, zgodnie z Polskimi Normami.

Przewody i kanały spalinowe odprowadzające spaliny od okapów nad kuchniami gazowymi typu restauracyjnego oraz od kotłów gazowych centralnego ogrzewania o obciążeniu powyżej 34900 W (30000 kcal/h) powinny mieć przekroje wynikające z obliczeń.

Na całej długości przewodów i kanałów spalinowych, o których mowa w ust. l i 2, nie może występować zmniejszenie ich przekroju.

Przewody i kanały spalinowe, o których mowa w ust. l i 2, należy dobierać w sposób zapewniający na całej ich długości podciśnienie ciągu w czasie pracy urządzenia gazowego nie mniejsze niż l Pa i nie większe niż 15 Pa.

Długość kanału spalinowego w budynku jednokondygnacyjnym oraz na ostatniej kondygnacji w budynku wielokondygnacyjnym, liczona od okapu przerywacza ciągu w urządzeniu gazowym do górnej krawędzi tego kanału nad dachem, nie powinna być mniejsza niż dwa metry.

Wylot kanału spalinowego powinien być zaopatrzony w wywietrznik dobrany do ilości spalin, wysokości tego kanału, położenia w określonej strefie wiatrowej i warunków lokalnych.

Dopuszcza się wyprowadzenie przez zewnętrzną ścianę budynku przewodów powietrzno-spalinowych od urządzeń gazowych o mocy do 21 kW w wolno stojących budynkach jednorodzinnych oraz o mocy do 5 kW w pozostałych budynkach. Wylot spalin powinien znajdować się co najmniej 0,5 m od krawędzi okien i ryzalitów przesłaniających.

Przewody łączące urządzenia gzowe, wyposażone w palniki nadmuchowe, z kanałami spalinowymi, a także kanały spalinowe, powinny mieć przekrój dostosowany do nadciśnienia w komorze spalania oraz do obciążenia cieplnego pochodzącego od tych urządzeń.

§146

Wyloty przewodów kominowych powinny być dostępne do czyszczenia i okresowej kontroli, z uwzględnieniem przepisów § 308.

§308

Na dachu o spadku ponad 25% oraz na dachu pokrytym materiałami łamliwymi (tłukącymi) należy wykonać stałe dojścia do kominów oraz anten radiowych i telewizyjnych.

Dojścia, o których mowa w ust. l, na odcinkach o nachyleniu ponad 25% powinny mieć zabezpieczenie przed poślizgiem.

Na dachu o spadku ponad 100% powinny być zamocowane stałe uchwyty dla lin bezpieczeństwa lub bariery ochronne nad dolną krawędzią dachu.

Przewody spalinowe i dymowe powinny być wyposażone odpowiednio, w otwory wycierowe lub rewizyjne, zamykane szczelnymi drzwiczkami.

V. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. (Dz. U. Nr 74 z 1999r. poz. 836)

§25

Kanały i przewody spalinowe w okresie ich użytkowania powinny zapewniać możliwość odprowadzania spalin powstałych w procesie spalania paliw, zgodnie z założonymi warunkami.

Kanały i przewody dymowe powinny w okresie ich użytkowania zapewniać możliwość odprowadzania dymu powstałego w procesie spalania paliw stałych, zgodnie z założonymi warunkami.

§26

Kanały i przewody spalinowe oraz dymowe w budynku powinny być utrzymywane w stanie technicznym zapewniającym skuteczne i niezawodne ich funkcjonowanie.

W okresie użytkowania kanałów i przewodów, o których mowa w ust. l, należy zapewniać:

1) ich drożność oraz szczelność,

2) realizację planu remontów przez osoby posiadające kwalifikacje, o których mowa w art. 62 ust. 6 ustawy.

art.62

Kontrolę stanu technicznego przewodów kominowych, o których mowa w ust. l pkt l lit. c), powinny przeprowadzać:

osoby posiadające kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim – w odniesieniu do przewodów dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych,

osoby posiadające uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności – w odniesieniu do przewodów kominowych, o których mowa w pkt l, oraz do kominów przemysłowych, kominów wolno stojących oraz kominów lub przewodów kominowych, w których ciąg kominowy jest wymuszony pracą urządzeń mechanicznych

nadzór nad realizacją robót konserwacyjnych, napraw i wymian oraz nadzór nad wykonawstwem usług związanych z realizacją zaleceń wynikających z okresowych kontroli w lokalach,

realizację zaleceń pokontrolnych wydawanych przez upoważnione organy kontroli i nadzoru,

w razie uzasadnionej potrzeby – kontrolę stanu technicznego tych kanałów i przewodów.

§27
Wprowadzanie jakichkolwiek zmian w kanałach i przewodach spalinowych lub dymowych w lokalu wymaga wcześniejszego uzyskania zgody właściciela budynku.

Post Roczna kontrola kominów – przegląd kominiarski pojawił się poraz pierwszy w Warszawski Kominiarz - kompleksowe usługi kominiarskie.

DOSTAWCA GAZU

Do jego obowiązków należy dbałość o sieć gazową ­ przesyłową i rozdzielczą, wraz z przyłączami do budynków oraz o tzw. kurki ogniowe, czyli zawory główne, umieszczane na budynkach, najczęściej w żółtej skrzynce. Dbałość o sieć gazową dotyczy zapewnienia jej szczelności, przepustowości, właściwych parametrów jakościowych i ciśnieniowych przesyłanego gazu, nawaniania go środkiem zapachowym oraz dokonywania przeglądów, regulacji, konserwacji i remontów gazociągów.

WŁAŚCICIEL / ZARZĄDCA BUDYNKU

Jego zadaniem jest zapewnienie szczelności i właściwego stanu technicznego instalacji gazowej biegnącej wewnątrz budynku. W zakres tych obowiązków, zgodnie z ustawą Prawo budowlane , wchodzi dokonywanie co najmniej raz w roku przeglądów zarówno instalacji gazowej, jak i przewodów kominowych w budynku (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych). Przynajmniej raz na pięć lat powinien on również zlecić przeprowadzenie próby ciśnieniowej szczelności instalacji gazowej.

UŻYTKOWNIK GAZU

Spoczywa na nim obowiązek dbałości o stan odbiorników gazu używanych w mieszkaniu (kuchenka, piec kąpielowy, gazowy piec c.o.). Zaniedbane lub niesprawne urządzenia gazowe mogą stanowić potencjalne źródło zagrożenia. Ich okresową konserwację i ewentualne naprawy należy powierzać uprawnionym instalatorom. Specyficznym urządzeniem w mieszkaniu jest gazomierz. Stanowi on własność dostawcy gazu (gazowni), oddaną w użytkowanie odbiorcy. W przypadku awarii gazomierza np. jego nieszczelności, wystarczy wezwać Pogotowie Gazowe (tel. 992 lub tel. Rozdzielni Gazu), którego pracownicy dokonają naprawy lub wymienią go (nieodpłatnie) na sprawny. Gaz wcale nie musi być niebezpieczny. Jedynie nasze zaniedbania mogą spowodować, że to ekologiczne i wygodne w stosowaniu paliwo obróci się przeciwko nam. Warto więc znać podstawowe zasady, których stosowanie w codziennej eksploatacji urządzeń i instalacji gazowych pozwoli żyć w przyjaźni z gazem ziemnym.

ZGODA ZAKŁADU GAZOWNICZEGO NA POBÓR GAZU I PODŁĄCZENIE URZĄDZEŃ GAZOWYCH

Pobór gazu ziemnego może odbywać się zgodnie z umową zawartą z Zakładem Gazowniczym. Samowolne podłączanie urządzeń gazowych może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia ciśnienia w sieci gazowej i stanowić zagrożenie dla zdrowia lub życia. Nielegalny pobór gazu jest zabroniony Prawem energetycznym i podlega egzekucji karnej.

FACHOWY MONTAŻ ODBIORNIKÓW GAZU

Nieumiejętne, niezgodne z przepisami instalowanie urządzeń gazowych (piece c.o., podgrzewacze wody, kuchenki) może prowadzić do powstania nieszczelności, ulatniania się gazu i zagrożenia wybuchem. Montażem odbiorników gazu mogą zajmować się tylko firmy koncesjonowane, posiadające uprawnienia budowlane i energetyczne. Pobór gazu ziemnego może odbywać się zgodnie z umową zawartą z Zakładem Gazowniczym. Samowolne podłączanie urządzeń gazowych może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia ciśnienia w sieci gazowej i stanowić zagrożenie dla zdrowia lub życia. Nielegalny pobór gazu jest zabroniony Prawem energetycznym i podlega egzekucji karnej.

FACHOWY MONTAŻ ODBIORNIKÓW GAZU

Nieumiejętne, niezgodne z przepisami instalowanie urządzeń gazowych (piece c.o., podgrzewacze wody, kuchenki) może prowadzić do powstania nieszczelności, ulatniania się gazu i zagrożenia wybuchem. Montażem odbiorników gazu mogą zajmować się tylko firmy koncesjonowane, posiadające uprawnienia budowlane i energetyczne.

SPRZĘT GAZOWY ODPOWIEDNI DO RODZAJU GAZU

Przy zakupie odbiorników gazu (np. kuchenki) należy sprawdzić, czy są one fabrycznie dostosowane do posiadanego w domu rodzaju gazu (GZ­50 ­wysokometanowy lub GZ­35 ­ zaazotowany).

SPRAWNA WENTYLACJA ­ WYWIEW I NAWIEW

Gaz ziemny nie jest trujący ­ trujące są spaliny, które przy braku właściwej wentylacji gromadzą się w pomieszczeniu, gdzie spalany jest gaz. Niezbędne dla bezpieczeństwa użytkownika gazu odprowadzenie spalin i dopływ świeżego powietrza zabezpieczają kanały nawiewno ­ wywiewne oraz rury spalinowe. Dlatego niedopuszczalne jest np. zaklejanie bądź likwidowanie kratek wentylacyjnych w ścianie lub kratek (otworów) nawiewnych w drzwiach łazienki.

SYSTEMATYCZNA KONSERWACJA ORAZ USUWANIE USTEREK URZĄDZEŃ GAZOWYCH PRZEZ UPRAWNIONYCH INSTALATORÓW

Zaniedbane, niesprawne urządzenia gazowe lub dokonywanie napraw domowymi sposobami mogą stanowić zagrożenie zatruciem lub wybuchem.

DBAŁOŚĆ O SYSTEMATYCZNE PRZEGLĄDY INSTALACJI GAZOWYCH ORAZ WENTYLACYJNYCH I SPALINOWYCH W BUDYNKU

Dokonywanie takich przeglądów (należą one do obowiązków administratorów lub właścicieli domów) co najmniej raz w roku pozwoli wykryć ewentualne nieprawidłowości i w porę zapobiec zagrożeniu.

Post Roczny przegląd instalacji gazowej pojawił się poraz pierwszy w Warszawski Kominiarz - kompleksowe usługi kominiarskie.

Kamera VIS 340, dzięki małej ruchomej głowicy daje nieoczekiwane możliwości w wideo-inspekcji wąskich rur, szachtów i szczelin a dzieki funkcji nagrywania można na bieżąco zarejestrować usterki w celu późniejszego odtworzenia na zainstalowanym monitorze lub poprzez przesłanie danych do komputera za pomocą portu USB. Za pomocą dokładnej optyki można zlokalizować rysy, uszkodzone spawy, zatory lub niewłaściwie zamontowane uszczelki i nagrać na kartę pamięci miejsca uszkodzeń.

Głowica kamery o średnicy tylko Ø40 pozwala dotrzeć do najbardziej trudno dostępnych miejsc. Dodatkowo pozwala się uchylić z lewej strony na prawą o 180˚ i obrócić o 360˚. Pozwala na inspekcję zarówno odcinków pionowych jak i poziomych, odgórnie i z dołu do góry.

Dzięki elektronicznemu pomiarowi długości przewodu, dokładne określenie miejsca usterki nie stanowi problemu.

Kamera inspekcyjna Wöhler VIS 350 z nagrywaniem oraz nowymi możliwościami w zakresie orientacji i lokalizacji głowicy kamery w badanym przewodzie (od 60mm). Zmodernizowana, obrotowo-uchylna głowica o średnicy 40mm posiada zintegrowany nadajnik sygnału i jest przeznaczona do współpracy z lokalizatorem L200.

System inspekcji VIS 350 jest przeznaczony do kontroli:
– szachtów kominowych od średnicy 60mm
– kanałów wentylacyjnych,
– rur kanalizacyjnych od średnicy 70mm,
– przyłączy domowych do średnicy 200mm,
– instalacji wymienników gruntowych,
– instalacji przemysłowych.

• znany od dawna i sprawdzony system inspekcji video rozbudowany o nowe funkcje
• możliwość nagrywania filmów a także wykonywania zdjęć
• elektroniczny metromierz (pomiar długości rozwiniętego przewodu) – odczyt widoczny na ekranie monitora
• głowica kamery o śr. 40mm, obrotowo-uchylna w zakresie 360º/180º

• położenie głowicy kamery w badanym przewodzie widoczne na ekranie monitora – dzięki temu wiadomo, gdzie jest góra i dół w badanym przewodzie oraz pod jakim kątem głowica przesuwa się w górę lub w dół
• łatwa orientacja dzięki funkcji HOME - optyka głowicy kamery powraca do położenia wyjściowego, w którym jest skierowana „na wprost”
• wbudowany w głowicę nadajnik sygnału umożliwia łatwe i precyzyjne zlokalizowanie głowicy w badanym przewodzie (przy współpracy z lokalizatorem Wöhler Locator L200) – szczególnie przydatne przy kontroli kanałów i rur o nieznanym przebiegu
• 4 godziny pracy na akumulatorach (2 akumulatory w zestawie)

Post Inspekcja kominów kamerą kominową pojawił się poraz pierwszy w Warszawski Kominiarz - kompleksowe usługi kominiarskie.

Nasady kominowe montuje się na kominie głównie po to, by poprawić siłę ciągu. Zabezpieczają one też przewód kominowym przed powstawaniem tak zwanego ciągu wstecznego, czyli ssania. Powoduje on bowiem cofanie się spalin do przewodu.

Ciąg wsteczny powstaje wówczas, gdy temperatura wewnątrz domu i temperatura na zewnątrz mają zbliżoną wartość. Dzieje się tak najczęściej w ciepłe miesiące letnie. Nasady kominowe chronią również przed „fenami”, czyli silnymi wiatrami opadającymi.

Wiatry takie, podobnie jak silny wiatr odbity od jakiejś przeszkody (na przykład ściany wyższego domu), powodują tak zwane przyduszenie komina i czasowy zanik ciągu.

Nasady kominowe zabezpieczają poza tym przed deszczem lub śniegiem, który mógłby niepotrzebnie komin zawilgocić.

Nasady kominowe samonastawne lub obrotowe odstraszają zaś ptactwo lubiące wykorzystywać kominy do budowy gniazd, gdyż niemal nieustannie pozostają w ruchu.

Nasady kominowe mogą być wykonane z różnych metali. Najczęściej robi się je ze stali ocynkowanej, miedzi lub chromoniklu.

Montujemy wszelkiego rodzaju nasady kominowe takie jak np.:

• montaż nasad kominowych nawiewników

• nasady stałe

• nasady samonastawne

• nasady obrotowe

• hybrydowe nasady obrotowe

• Zajmujemy się montażem wszelkiego rodzaju nawiewników, kratek wentylacyjnych, przewodów wentylacyjnych itp.

Gwarantujemy montaż nasad kominowych.

Gwarantujemy montaż nawiewników.

Gwarantujemy montaż kratek wentylacyjnych.

Gwarantujemy montaż przewodów wentylacyjnych.

Wszystko w konkurencyjnych cenach.

Post Montaż nasad kominowych nawiewników pojawił się poraz pierwszy w Warszawski Kominiarz - kompleksowe usługi kominiarskie.

Posługujemy się nowoczesnym sprzętem do tego typu badania – Virra TET. Jest to miernik za pomocą którego sprawdzamy szczelność danego przewodu. Próba szczelności komina przeprowadzana przez nas z użyciem w/w miernika daje Państwu 100% gwarancję bezpieczeństwa i pewność, że przewód spalinowy lub dymowy, do którego podłączacie Państwo urządzenie grzewcze jest szczelne.

VIRRA TET

Nowoczesny miernik szczelności kominów. Próba szczelności komina.

Kontrola komina – sprawdzanie szczelności przewodu kominowego miernikiem Virra TET.

Komin jest elementem budynku odprowadzającym m.in. spaliny z urządzeń grzewczych takich jak piece, kotły lub kominki. Istnieje wiele wymagań stawianych kominom i systemom kominowym. Wszystkie przewody kominowe w budynkach podlegają odbiorowi (przy oddaniu budynku do użytkowania), kontroli – raz w roku przy rocznej kontroli kominiarskiej i co pięć lat przy przeglądzie pięcioletnim budynku. Główne normy, które definiują czynności wykonywane przy odbiorze nowego i kontroli użytkowanego komina to:

• PN-EN-1443_2019-05
• PN-EN-13216-1_2019-05

Jednym z warunków jakie powinny spełniać kominy jest szczelność. Szczelność komina jest bardzo ważna, stanowi bowiem o bezpiecznym użytkowaniu urządzenia grzewczego. Nieszczelny przewód dymowy lub spalinowy może być przyczyną przedostawania się do pomieszczeń niebezpiecznych dla zdrowia substancji pochodzących z niepełnego spalania paliwa. Taką substancją jest tlenek węgla, który w skrajnych przypadkach może być przyczyną zgonu.

Świadomość firm zajmujących się na co dzień branżą kominiarską ale również właścicieli i zarządców odnośnie wymagań jakim muszą sprostać przewody dymowe i spalinowe, do których podłączone są urządzenia grzewcze są kluczowym warunkiem bezpiecznego ich użytkowania. Informacje, na temat prawidłowego sposobu przeprowadzenia testu szczelności są w przystępny sposób przedstawione w ww normach.

W jaki sposób przeprowadza się zazwyczaj test szczelności komina?

Niejednokrotnie można spotkać sytuacje, w których np. test szczelności komina wykonuje się poprzez ich filmowanie kamerą kominową. Jest to błędna procedura, ponieważ niewielkich nieszczelności komina nie da się wykryć w ten sposób.

Kolejną metodą wykonywania próby szczelności, z którą równie często mamy do czynienia jest zadymianie przewodu kominowego w celu weryfikacji miejsca nieszczelności poprzez lokalizację wycieku dymu. Jest to sposób opisywany w normie PN-89/B-10425. Przedstawiona norma jest sprzed ponad ćwierć wieku i w wielu miejscach mocno odbiega od dzisiejszych realiów technologicznych. Pod względem wykonania testu szczelności traktuje kominy jednakowo (spalinowe, dymowe i wentylacyjne, a przecież ciśnienia pracy w tych przewodach są różne, przewody odprowadzają gazy różnej wagi pod względem toksyczności). Pomiar wykonany tą metodą jest mocno niedokładny – nie wskazuje nieszczelności ilościowo, stwarza ryzyko przeoczenia nieszczelności i uznania komina nieszczelnego jako szczelnego. Poza tym chmura dymu w trakcie badania przewodu jest w nim zawieszona swobodnie, bez zadania ciśnienia, jak to ma miejsce w trakcie pracy urządzenia grzewczego, kiedy przewód jest wypełniony gorącymi spalinami będącymi w nadciśnieniu.

Miarodajność tych dwóch ww metod łatwo jest dzisiaj podważyć. Choć mogą być przydatne i nieocenione w wielu sytuacjach kominiarskich, trudno je uznać jako narzędzia do wykonywania badań szczelności przewodów kominowych.

Jak wygląda prawidłowo przeprowadzona próba szczelności komina – inaczej test szczelności komina?

Aktualne normy europejskie wskazują jednoznacznie kiedy komin jest szczelny. Wg normy PN-EN-1443_2019-05 kominy powinny posiadać odpowiednią dla swojej klasy ciśnieniowej gazoprzepuszczalność. Poniżej przedstawiona tabela przedstawia wartości graniczne nieszczelności dla poszczególnych klas kominów jakich dane kominy nie mogą przekroczyć:

Posługując się ww tabelą weźmy np. przewód dymowy, murowany z cegły, podciśnieniowy, do którego podłączone będzie palenisko na paliwo stałe np. wkład kominkowy. Taki komin możemy zaliczyć do klasy ciśnieniowej N1. W trakcie przeprowadzenia testu szczelności w nadciśnieniu 40Pa, przewód ten musi być na tyle szczelny, żeby wyciek objętości powietrza nie przekroczył 2 litrów na każdy metr kwadratowy wewnętrznej powierzchni przewodu w czasie 1 sekundy.

Znając powyższe wymagania, można z łatwością stwierdzić, że ani filmowanie kamerą kominową, ani zadymianie świecą dymną nie mogą wskazać oczekiwanego wyniku testu.

Jakim urządzeniem należy wykonywać próbę szczelności kominów?

Jak sprawdzić szczelność komina?

Jednym z dostępnych na rynku narzędziem do wykonywania testu szczelności komina jest miernik szczelności kominów Virra TET. Jest to kompaktowe urządzenie, mieszczące się w poręcznej i solidnej skrzyni transportowej na kółkach. Jest wyposażone we wszystkie potrzebne akcesoria do przeprowadzenia testu szczelności komina wg normy PN-EN-13216-1_2019-05. W zestawie Virra TET znajdują się m.in. miernik, akcesoria przyłączeniowe do przewodu kominowego, korki piankowe do zamykania przewodu, instrukcja obsługi z dokładnym objaśnieniem procedury przeprowadzenia testu szczelności komina.

Za pomocą miernika Virra TET możemy wykonać test kominów w czterech klasach ciśnieniowych: N1, N2, P1, P2 – a więc większości kominów i systemów kominowych do odprowadzania spalin z kominków, pieców i innych palenisk lub urządzeń grzewczo kominowych.

Obsługa miernika jest łatwa. Miernik wykonany jest w taki sposób, aby korzystanie z niego nie sprawiało trudności. Dlatego obsługuje się go tylko dwoma pokrętłami. Cała procedura wykonania pomiaru przy typowym kominie dymowym lub spalinowym, wliczając czas potrzebny na podłączenie do przewodu kominowego, nie powinna zająć więcej niż pół godziny.

Instrukcja obsługi miernika Virra TET jest w języku polskim. Miernik Virra TET do badania szczelności kominów jest produktem polskim. Gwarancja producenta wynosi 1 rok od daty zakupu.

Miernik dostępny jest w sklepie www.virra.pl

Post Próba szczelności komina, badanie szczelnosci komina, test szczelności komina pojawił się poraz pierwszy w Warszawski Kominiarz - kompleksowe usługi kominiarskie.

Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty – Montaż serwis klimatyzacji – kominiarz Warszawa

• Klimatyzator LG Inverter Basic 2,5kW nowość 2014
• Inverter: chłodzi oraz grzeje 30mkw
• Cena raem z MONTAŻEM: 2980zł brutto
• Uniwersalny klimatyzator inverterowy typu split renomowanej marki LG. Zastosowanie:
• * do pokoi w mieszkaniach oraz domach;
• * do pomieszczeń biurowych, sal, poczekalni;
• * do salonów , sklepów, punktów usługowych.
  
• Cechuje je niezawodność, cicha praca agregatu, łatwość w obsłudze z poziomu pilota bezprzewodowego (w zestawie). Nadaje się do chłodzenia pomieszczeń o wielkości od 10mkw do 30mkw oraz więcej (montaż kilku jednostek obok siebie). Klimatyzator posiada filtr antybakteryjny chroniący przed bakteriami i kurzem zawartym w powietrzu.
• Czas montażu: ok. 5h.
• Gwarancja na urządzenie oraz montaż: 2 lata.
• więcej – przejrzyj katalog klimatyzatorów LG>>

• Klimatyzator LG Inverter Basic 3,5kW nowość 2014
• Inverter: chłodzi oraz grzeje 40mkw
• Cena razem z MONTAŻEM: 3218zł brutto
• Uniwersalny klimatyzator inverterowy typu split renomowanej marki LG. Zastosowanie:
• * do pokoi w mieszkaniach oraz domach;
• * do pomieszczeń biurowych, sal, poczekalni;
• * do salonów , sklepów, punktów usługowych.
• Cechuje je niezawodność, cicha praca agregatu, łatwość w obsłudze z poziomu pilota bezprzewodowego (w zestawie). Nadaje się do chłodzenia pomieszczeń o wielkości od 10mkw do 40mkw , więcej (montaż kilku jednostek obok siebie). Klimatyzator posiada filtr antybakteryjny chroniący przed bakteriami i kurzem zawartym w powietrzu.
• Czas montażu: ok. 5h.
• Gwarancja na urządzenie oraz montaż: 2 lata.
• więcej – przejrzyj katalog klimatyzatorów LG>>

• Klimatyzator Samsung 2,5kW z WIFI nowość 2014
• Inverter: chłodzi i grzeje 30mkw
• Cena razem z MONTAŻEM: 3409zł brutto
• Uniwersalny klimatyzator inverterowytypu split renomowanej marki Samsung. Zastosowanie:
• * do pokoi w mieszkaniach oraz domach;
• * do pomieszczeń biurowych, sal, poczekalni;
• * do salonów , sklepów, punktów usługowych.
• Cechuje je niezawodność, cicha praca agregatu, łatwość w obsłudze z poziomu pilota bezprzewodowego (w zestawie). Nadaje się do chłodzenia pomieszczeń o wielkości od 10mkw do 40mkw , więcej (montaż kilku jednostek obok siebie). Klimatyzator posiada filtr antybakteryjny chroniący przed bakteriami oraz kurzem zawartym w powietrzu. POSIADA WBUDOWANY MODUŁ WIFI – można nim sterować równiwż za pomocą telefonu z każdego miejsca na świecie.
• Czas montażu: ok. 5h.
• Gwarancja na urządzenie oraz montaż: 2 lata.
• więcej – przejrzyj katalog klimatyzatorów Samsung>>

• Klimatyzator Samsung 3,5kW z WIFI nowość 2014
• Inverter: chłodzi i grzeje 40mkw
• Cena razem z MONTAŻEM: 3532zł brutto
• Uniwersalny klimatyzator inverterowy typu split renomowanej marki Samsung. Zastosowanie:
• * do pokoi w mieszkaniach oraz domach;
• * do pomieszczeń biurowych, sal, poczekalni;
• * do salonów , sklepów, punktów usługowych .
• Cechuje je niezawodność, cicha praca agregatu, łatwość w obsłudze z poziomu pilota bezprzewodowego (w zestawie). Nadaje się do chłodzenia pomieszczeń o wielkości od 10mkw do 40mkw (montaż kilku jednostek obok siebie). Klimatyzator posiada filtr antybakteryjny chroniący przed bakteriami oraz kurzem zawartym w powietrzu. POSIADA WBUDOWANY MODUŁ WIFI – można nim sterować równiwż za pomocą telefonu z każdego miejsca na świecie.
• Czas montażu: ok. 5h.
• Gwarancja na urządzenie oraz montaż: 2 lata.
• więcej – przejrzyj katalog klimatyzatorów Samsung>>

Post Klimatyzacja montaż – serwis pojawił się poraz pierwszy w Warszawski Kominiarz - kompleksowe usługi kominiarskie.